زبان انگلیسی هم همچون هر زبان دیگری بسیار تغییر کرده است البته بصورت تدریجی و یک گویشور زبان انگلیسی از سال ۱۳۰۰ میلادی نه انگلیسی سال ۵۰۰ میلادی را میفهمد و نه زبان انگلیسی امروز را. انواع تغییرات بصورت همزمان در آواها (فونتیک)، در توزیع زبان (فونمیک) و در گرامر (مورفولوژی و سینتکس) رخ داده است. به این جدول نگاه کنید:

Changes in English Pronunciation
 homestonesnametongue
Oldhäämstääˈnäsnäˈmätŏngˈgə
Middlehômstôˈnəznäˈmətŏngˈgə
Modernhōmstōnznāmtŭng

در این جدول میبینید که این چهار کلمه چگونه در طول هزار سال تغییر کرده اند. تغییرات انجام گرفته بسیار ریشه ای تر از آنی هستند که بنظر میرسد. در مورد انگلیسی مدرن، صداهای ō و ā درواقع مصوت مرکب (diphthong) هستند. لغات stones و name سرنوشت مصوتهایی که استرس ندارند را نشان میدهد که اول به ə تبدیل شده اند و سپس همان ə هم ناپدید گشته است. در انگلیسی باستان اختلاف مهمی در صرف وجود داشت که به تفاوت بین مصوتهای بدون استرس وابسته بود و چون اینها به ə تبدیل شدند و سپس ناپدید گشتند قسمت زیادی از این مساله هم از بین رفت. در انگلیسی مدرن برای نشان دادن کاری که زمانی توسط تضادها انجام میشد از تکنیکی متفاوت یعنی ترتیب کلمات (نهاد+فعل+مفعول ) استفاده می شود که به عبارتی همان فاعل است و کاری که انجام میدهد.

از قرن ۱۵ میلادی بدینسو تلفظ زبان انگلیسی بسیار تغییر کرده است ولی املای لغات در این مدت بسیار کم تغییر کرده است بهمین دلیل املای لغات انگلیسی چیز زیادی در مورد نحوه تلفظ لغات بما نمیگویند.

دایره واژگان زبان انگلیسی گسترش یافته است و تعداد زیادی از واژگان رایج جدید از لغات انگلیسی قدیمی مشتق شده اند مثل bread, good, shower یا از مسیحیت میایند که آنزمان به زبان لاتین عرضه میشد: priest, bishop و یا از زبان اسکاندیناویاییهای مهاجر مثل root, egg, take, window و بسیاری لغات دیگر. لغات فرانسوی مثل castle کمی قبل از فتح انگلستان بدست نورمنهای فرانسوی وارد زبان انگلیسی شده بودند و پس از فتح انگلستان توسط نورمنها، زبان فرانسوی نورمنها زبان رسمی امور رسمی و اداری و حکومتی انگلستان شد و تا آخر قرن چهارده میلادی باقی ماند.

طی این سیصد سال زبان انگلیسی بعنوان زبان عوام مردم در انگلستان باقی ماند ولی تعداد زیادی لغت فرانسوی وارد زبان انگلیسی شد. هنگامی که بعدها و در قرن چهاردهم زبان انگلیسی با آثار جفری چاوسر و جان وایکلیف اوج گرفت و به جایگاه قدیمی خود بعنوان زبان تمامی طبقات مردم دست یافت، عناصر فرانسوی موجود در زبان انگلیسی بسیار زیاد بود. این لغات شامل لغات مربوط به قانون (judge, jury, tort, assault)، لغات مربوط به سلسله مراتب اجتماعی (duke, baron, peer, countess, parliament) و بسیاری لغات دیگر که به آسانی قابل دسته بندی نیستند مثل (honor, courage, season, manner, study, feeble, poor) بود. چون اکثر این لغات فرانسوی هم نهایتاً از زبان لایتن متاخر مشتق شده بودند بیشتر به حساب نفوذ فرهنگی زبانهای قدیمی (لاتین و یونانی) گذاشته شده است.

تاثیر مستقیم زبانهای لاتین و یونانی از زمان رنسانس آغاز شده بود و هنوز هم ادامه دارد و حتی امروزه هم زبان لاتین و یونانی منشا اصلی لغات انگلیسی در حوزه علم و تکنولوژی هستند. مثلاً conifer, cyclotron, intravenous, isotope, polymeric, telephone. طی سیصد سال گذشته وامگیری زبان انگلیسی از سایر زبانها ادامه داشته است و درنتیجه امروزه اکثر زبانهای دنیا هریک تا حدی در زبان انگلیسی نمایندگانی دارند. همچنین دایره واژگان زبان انگلیسی از طریق ترکیب لغات موجود هم گسترش مییابد مثلاً smog که از ترتیب smoke و fog بوجود آمده است یا همچون burgle که از burglar و edit که از editor و به روش اشتقاق معکوس بوجود آمده است که در این روش قسمتی از لغت موجود را پسوند یا پیشوند فرض کرده و آنرا حذف میکنند و به یک لغت جدید میرسند.

منبع: http://www.infoplease.com/encyclopedia/society/english-language-a-changed-changing-language.html

 

 

بیشتر