زبان آموزان بزرگسال

هفت راه برای کمک به زبان آموزان ساکت

وقتی صحبت از حرف زدن در کلاس می شود، زبان آموزان شخصیت های متفاوتی دارند. عده ای خوش صحبت پر حرف هستند که عاشق شرکت کردن در هر موضوعی هستند، عده ای کمی کم حرف تر هستند و می توان با کمی تلاش آنها را وارد بحث کرد، و عده ای نیز زبان آموزان ساکت هستند که حتی فکرِ حرف زدن در جمعی پر تعداد تنشان را می لرزاند.

متاسفانه، دو گروه اول کنترل مکالمه کلاس را در دست می گیرند. اما با در نظر گرفتن اینکه زبان آموزانی که در مکالمات لاسی فعالند بیشتر هم یاد  می گیرند، مدرسان باید همیشه به دنبال راه هایی باشند تا زبان آموزان ساکت و مردد کلاس را تشویق به شرکت در بحث های کلاسی بکنند.

در اینجا به هفت استراتژی برای به حرف کشاندن زبان آموزان ساکت می پردازیم:

 

  • از قبل به آنها بگویید که از آنها سوال خواهید پرسید تا آماده باشند. این کار در زبان آوزان این حس را ایجاد می کند که از آنها انتظار می رود در مکالمه کلاسی شرکت کنند. مثلا می توانید از زبان آموز ۱ بخواهید که به سوال پاسخ دهد. بعد از زبان آموز دیگری بخواهید که جواب او را چک کند. می توانید به زبان آموزان تمرینی بدهید که هر کدام بصورت فردی انجام دهند. در این حین، به زبان آموز ساکت  بگویید که از او خواهید خواست در مورد جواب خود صحبت کند.

 

می توانید این کار را با پرسیدن سوال های ساده کمی راحت کنید: مثلاً اینکه مثلاً فلان اتفاق داخل تمرین در چه تاریخی افتاده است، اینکه مثلاً به چه دلیل فلان کار را انجام نداد، و یا حتی می توانید به جای پرسیدن سوال های این چنینی، از زبان آموز ساکت بخواهید شماره سوالی را که الان در حال حل کردن آن هستند بلند بگوید. با پرسیدن سوال های ساده و حتی کوتاه، کم کم زبان آموزان مردد، بیشتر تشویق به حرف زدن و در میان گذاشتن نظراتشان خواهند شد و در نتیجه بیشتر در کلاس فعال خواهند بود.

 

  • عمداً زبان آموزان ساکت را در یک گروه قرار دهید ت زبان آموز پرحرفی بینشان نباشد که بتواند کنترل مکالمه را به دست گیرد. زبان آموزان ساکت بیشتر تمایل دارند که در گروه های کوچکتر فعالیت کنند تا در سطح کلاسی با تعداد بیشتر. با تشکیل دادن گروهی با زبان آموزان ساکت، آنها مجبور خواهند شد که از لاک خود بیرون بیایند و شروع به صحبت کردن کنند. با این کار، از تک قطبی شدن مکالمه توسط زبان آموزان فعال و پرحرف نیز جلوگیری خواهید کرد. این فعالیت را با انتخاب یک زبان آموز بصورت تصادفی برای دادن خلاصه ای از بحث گروهی به پایان برسانید. یک روش جالب برای انتخاب زبان آموزان می تواند این باشد که زبان آموزی را انتخاب کنید که تاریخ تولد او نزدیکتر است.  این کار زبان آموزان را به یادآری بحث و صحبت در کلاس تشویق می کند.
  • فرصتی برای زبان آموزان فراهم کنید که کار گروهی خود را با دیگر گروه ها و یا با کل کلاس به اشتراک بگذارند. وقتی زبان آموزان به موضوع بحث علاقه دارند و بیشتر با آن درگیر هستند، عاقه ی بیشتری نیز برای صحبت در مورد آن از خود نشان خواهند داد. داشتن وسیله ی کمکی مانند یک پوستر، نقاشی و یا یک مدل به زبان آموزان کمک خواهد کرد تا افکار خود را نظم دهند. می توانید از دو زبان آموز ساکت بخواهید که با یکدیگر برای ارائه ی کار گروه خود کار کنند. اگر ممکن بود، بگذارید قبل از ارائه برای تمام کلاس، اول با شما یا یک زبان آموز دیگر تمرین و مرور کنند. یک بار تمرین به آنها اعتماد به نفس می دهد. از طرف دیگر، بودن در کنار زبان آموز دیگری با ترس های مشترک، می تواند باعث شود احساس راحتی بیشتری بکنند و در نتیجه شانس موفقیت بیشتری داشته باشند.
  • بگذارید زبان آموزان حرکت کنند و یاد بگیرند. یکی از راهکارهای به حرف کشیدن زبان آموزان، بخصوص کودکان، گالری است. تصاویری مربوط به یک فعالیت خاص را در نقاط مختلفی در کلاس روی دیورها بچسبانید. از زبان آموزان بخواهید که بصورت گروهی از تصویری به تصویر دیگر بروند. سعس کنید این تصاویر را بصورت برنامه ریزی شده و با هدف خاصی روی دیوار بچینید تا زبان آموزان مجبور به تعامل با یکدیگر شوند. مثلاً مجبور باشند از تصویری به تصویر دیگر بروند تا سیر داستانی را حدس بزنند، مجبور به حل مساله ای شوند و یا قطعه ی گمشده ای را در داستان پیدا کنند.

 

به علاوه، می توانید بوردهای بزرگی در محلی داشته باشید تا زبان آموزان نظرات خود را روی آن بنویسند  یا با کاغذهای چسبی، بچسبانند. همین طور که زبان آموزان درکلاس از تصویری به تصویر دیگر می روند، مکالماتی بینشان شکل می گیرد. برای زبان آموزان ساکت و مردد، اینکه توجه تمام کلاس به آنها نیست، شرایط را بیشتر محیای حرف زدنشان می کند.

 

  • زبان آموزان را به استفاده از پروژکتور تشویق کنید. داشتن مطلبی آماده برای استفاده با پروژکتور فرصتی را فراهم می کند که زبان آموز با آمادگی بیشتری در مورد مطلب مورد نظر در کلاس حضور داشته باشد و طبیعتاً پاسخ دادن به سوالات مدیریت شده و هدفدار، برای زبان آموز راحت تر خواهد بود. این استرلتژی را نه فقط در کلاس های آموزش زبان انگلیسی، بلکه در کلاس های مختلفی با موضوعات مختلف می توان استفاده کرد. مثلاً می توانید از زبان آموز بخواهید متنی را که نوشته با پروژکتور به زبان آموزان دیگر نشان دهد، سپس از دیگر زبان آموزان بخواهید در مورد متن نظر دهند و جواب به سوال های مختلفی را درون متن بیابند. از زبان آموزان ساکت برای سوالات کوتاه تر استفاده کنید زیرا دادن توضیحات طولانی ممکن است برایشان کمی ترسناک باشد.

 

کارهای دیگری که می توانید در مورد متن های نوشته شده توسط زبان آموزان انجام دهید این است که از زبان آموزان مختلف بخواهید تکنیک های ادبی مختلف، متضاد ها و مترادف ها، و حتی ایرادهای مختلف درون متن را بیابند و به سوالات مختلفی در مورد متن پاسخ دهند . استفاده از متن یا تصویری که زبان آموز با آن آشناست کمک می کند که از ترس آنها کاسته شود و با تسلط بیشتری بتوانند صحبت کنند. اگر جلوی کلاس آمدن برای زبان آموز استرس زا باشد، می توانید از او بخواهید که در جای خودش بنشیند و حرف بزند.

 

  • بحث های نوبتی راه بیاندازید. به عنوان مثلاً، پس از تماشای فیلم یا ویدئو، از زبان آموزان بخواهید در مورد یک چیز که در مورد ویدئو دوست داشتند، دوست نداشتند و یا از آن یاد گرفتند، صحبت کنند. سپس بلافاصه به زبان آموز دیگری بروید و از او سوالی مربوط بپرسید. سعی کنید به زبان آموزان ساکت از قبل خبر دهید که چه زمانی نوبتشان فرا می رسد. مثلا بگویید «خب سام، میبینم که دلت می خواد نفر بعدی تو باشی و بعد از تو نوبت کریس هست» (حتی اگر کریس به ظاهر آمادگی نداشته باشد. دادن جواب های کوتاه همیشه برای آنان راحت تر است و اطلاع داشتن از اینکه کی نوبتشان است به آنها زمان می دهد تا خود را آماده کنند.
  • زمانی را به شخصاً و مستقیماً کار کردن با زبان آموزان ساکت اختصاص دهید. به کرات خواهید دید که زبان آموزان ساکت در واقع اطلاعات بسیار خوبی از مطالب تدریس شده دارند و فقط ترس و اضطراب است که آنها را از صحبت کردن باز می دارد. فرصت هایی فراهم کنید که بتوانند فقط با شما حرف بزنند. از آنها بپرسید که در صحبت با چه کسانی راحت ترند. دو همکلاسی که با آنها احساس راحتی بیشتر بیشتری می کنند را همراه آنها در یک گروه بگذارید تا مطالبی را بصورت گروهی ارائه دهند. اگر به آنها حق انتخاب دهید تا موردی را که با آن راحت ترند انتخاب کنند، قطعاً به روشی خواهند رسید که به شرایط فعلی آنها کمک کند.

 

با استفاده از استراتژی های مختلف، در کنار داشتن حوصله زیاد و تشویق کردن، می توانید راهی پیدا کنید که حتی ساکت ترین زبان آموزان را نیز در کلاس به حرف بکشید. حتی ممکن است روزی بیاید که یکی از آنها داوطلبانه بخواهد صحبت کند.

 

مترجم: بابک طهماسبی

http://www.edweek.org/tm/articles/2015/01/06/7-ways-to-help-quiet-kids-feel.html

 

بیشتر

نیازهای زبان آموزان بزرگسال

برای رسیدن به آموزشی با کیفیت لازم است که نیازهای زبان آموز درک شود. یک رویکرد برای دستیابی به این هدف استفاده از فرم های نظرسنجی است. ولی ایراد رایج در مورد فرمهای نظرسنجی این است که زبان آموز نسبت به نیازهای خودش واقف نیست ولی بسیاری از زبان آموزان نشان داده اند که نظرسنجی ها معتبر و قابل اعتماد هستند. مساله این است که اگر هیچ تلاشی برای درک نیازهای زبان آموزان نشود نخواهیم توانست حمایت مورد نیاز را ارائه دهیم و درنتیجه زبان آموزان نیز موفق نخواهند شد.

در دانشگاه سنگاپور برای اینکه بدانند خواسته های زبان آموزان از استادشان چیست در قالب فرم نظرسنجی آخر ترم، از ۲۷۱۹ دانشجو پرسیده شد که استادشان چه چیزی را باید بهبود بخشد. پیشنهادات زبان آموزان در هفت دسته تحلیل و طبقه بندی شد تا در حالت کلی بازتاب دهنده هفت اصل تدریس خوب باشد که در Chickering and Gamson (1987) مطرح شده بود. در این مقاله پیشنهادات اصلی زبان آموزان را خلاصه کرده ام.

درگیر کردن زبان آموزان در یادگیری پویا

باور رایج بر این است که زبان آموزان دوست دارند آسان ترین و میانبرترین راه را انتخاب کنند و ترجیح میدهند بصورت منفعل بیاموزند. درست است که زبان آموزان بزرگسال افرادی بشدت مشغول هستند و زمان آزاد کمی دارند ولی نظرسنجی ها نشان داد که دوست دارند در فعالیتهای آموزشی پویا و تعاملی شرکت کنند.

موارد زیر چند پیشنهاد زبان آموزان برای تسهیل مشارکت در دروس تعاملی است:

– استفاده از فعالیتها و تمرینات هدفدار و معنی دار

– پرسیدن سوالات مهیج و تحریک کننده

– استفاده از ابزارها و تکنولوژیهای چندرسانه ای مناسب و مرتبط بمنظور درگیر کردن زبان آموزان

– ترکیب مثالهای آموزشی با مثالهایی از زندگی روزمره

– تعامل با زبان آموزان و مدیریت کارامد بحثهای گروهی

ارائه موثر

زبان آموزان بزرگسال به دو دلیل قدر ارائه های واضح و کارشده را میدانند: ۱. زمان محدودی در کلاس هستند و میخواهند بیشترین استفاده را از این زمان محدود ببرند. ۲. زبان آموزان بزرگسال تجربه بیشتری دارند و انتظار ارائه ای با کیفیت بالا را دارند. چند پیشنهادی که زبان آموزان داده اند:

– بخوبی آماده شوید و منظم باشید.

– خوانا بنویسید و از میکروفون استفاده کنید.

– یکنواخت صحبت نکنید و سرزنده باشید.

– گهگداری سکوتی بموقع داشته باشید تا زبان آموزان فرصت فکر کردن و یادداشت برداری داشته باشند.

مدیریت زمان کلاس

زبان آموزان بزرگسال از لحاظ زمانی تحت فشار هستند بهمین دلیل هم به زمان حساس هستند و درنتیجه قدر وقت‌شناسی را دانسته و اگر کلاستان ریتم و سرعت مناسبی داشته باشد، خوششان خواهد آمد. چند پیشنهاد برای مدیریت موثر زمان در کلاس:

– شروع و اتمام کلاس سر موعد مقرر

– ساختار، سرعت و ریتم مناسب برنامه درسی

– به حداقل رساندن تکرار مکررات و بحثهای حاشیه ای نالازم

– اختصاص زمان کافی برای رفع اشکال و مشاوره در ابتدا و انتهای کلاس

مشخص کردن انتظارات استاد از زبان آموز

زبان آموزان بزرگسال ترجیح میدهند که اساتیدشان انتظاراتشان از زبان آموزان در مورد دوره و تکالیف را بوضوح مشخص سازند. زبان آموزان میخواهند که:

– از قوانین آموزشگاه بخوبی مطلع شوند.

– استاد آنها را با ساختار دوره و مسایل مربوط به امتحانات آشنا سازد.

– در دسترس بودن دستورالعملهای مشخص در مورد مسایل مربوط به دوره (مثلاً سرفصل‌ها و امتحانات).

– انتظارات استاد از زبان آموزان در همان ابتدای دوره مشخص شود.

– استاد آنها را راهنمایی کند تا از پس تکالیف و آزمونها بربیایند (ارائه تکنیکهای حل مساله نه ارایه پاسخ سوالات)

معرفی منابع مرتبط و مناسب

برخلاف باور رایج که میپندارد زبان آموزان بزرگسال وقت اندکی دارند و درس جلسه آینده را از قبل مرور نمیکنند، زبان آموزانی که در این نظرسنجی شرکت کرده بودند تقاضا کرده‌اند که منابع مربوط به جلسه بعدی پیشاپیش در اختیارشان قرار گیرد. تقاضای شاگردان از اساتید اینها بود:

– آپلود و در دسترس قرار گرفتن منابع آموزشی حداقل سه روز قبل از جلسه

– ارائه خلاصه ای از آنچه باید در فعالیتها و بحث‌های گروهی آنلاین آموخته شود تا سرنخی از موضوع در دست داشته باشند.

– در اختیار گذاشتن دروس ضبط شده در صورت امکان

– ارائه منابع برای مطالعه بیشتر و خودآموزی. منابعی همچون متون مرجع، ویدیو و بررسیهای موردی.

– در دسترس ماندن همه منابع تا آخر دوره

ارائه انتقادات سازنده

باور رایج دیگر این است که شاگردان فقط به نمره اهمیت میدهند ولی نظرسنجی نشان داده است که تشنه انتقادات سازنده هستند. بنظر زبان آموزان، انتقاد و بازخورد سازنده شامل این موارد است:

– ارائه بازخوردهای مرتبط

– وضوح و دقت در بیان انتقادات

– ارائه بازخورد در زمان مناسب

– ارائه بازخورد با جزئیات

– خلاصه کردن نظرات تا زبان آموز دیدی کلی از آنچه باید بهبود یابد داشته باشد.

در دسترس بودن و انگیزه بخش بودن استاد

زبان آموزان بزرگسال میخواهند که استادشان مشکلات و چالشهای آنها را درک کند و قدردان اساتیدی هستند که در دسترس و صبور هستند. بعضی از انتظارات زبان آموزان اینها هستند:

– برخورد همدلانه و درک چالشهای پیشِ روی زبان آموزان بزرگسال

– رفتار کردن با زبان آموزان بزرگسال همچون افراد بالغ

– برخورد دوستانه

– برقراری رابطه ای خوب با شاگردان

– مشوق و انگیزه بخش بودن

 آموزش زبان انگلیسی گلدفیش

 

منبع: ://www.facultyfocus.com/articles/teaching-and-learning/understanding-adult-learners-needs/?

 

بیشتر