همیشه از آزمون‌های جامع و استاندارد می‌ترسیدم. درواقع از همه‌ی امتحانات می‌ترسم. ترس از اینکه مبادا مشکلی پیش بیاید همیشه مرا عصبی می‌کند. مشاوران بنیاد آموزشی آمریکا در هندوستان به من گفته بودند که آزمون‌های استاندارد و جامع برای پذیرش من در دانشگاه‌های آمریکا حیاتی است ولی من قصد شرکت در آنها را نداشتم. اما بعدها دیدم که تافل فرق دارد.

در کنار آزمون‌های ACT و SAT ، تافل هم آزمونی استاندارد است که برای ورود به اکثر دانشگاه‌های آمریکا ضروری است. برخلاف SAT که به‌نوعی توانایی‌های ذهنی داوطلبان را می‌سنجد، تافل بررسی مهارت‌های پایه خواندن، شنیدن، مکالمه و نوشتن است، یعنی همان کارهایی که دانشجویان درحین تحصیل انجام می‌دهند. به‌عبارت دیگر برای کسب نمره‌های بالا در تافل نیازی نیست باهوش باشید.

ولی باید قالب آزمون را از قبل بشناسید.

آزمون تافل در هر بخش به‌دقت قالب‌بندی شده است. مثلاً بخش نوشتاری همیشه دو قسمت دارد. قسمت تلفیقی (integrated) و قسمت مستقل (independent) . در قسمت تلفیقی داوطلب متنی را می‌خواند و در ادامه متن به یک سخنرانی گوش می‌دهد و سپس نظرات خود را می‌نویسد. در قسمت مستقل یک موضوع داده می‌شود و داوطلب در مورد آن نظرش را می‌نویسد.

آگاهی قبلی از قالب و دستورالعمل تافل در حین آزمون به من خیلی کمک کرد. اگرچه برای هر بخش، فرصتی داده می‌شود تا دستورالعمل را بخوانید ولی متوجه شدم که خواندن دستورالعمل تمرکزم را بهم می‌زند. به همین دلیل قبل از آزمون دستورالعمل را یاد گرفتم و در حین آزمون از آن گذشتم. طی زمانی که برای خواندن دستورالعمل تعیین شده بود گه‌گاه نفس‌های عمیق می‌کشیدم تا از فشاری که حس می‌کردم کاسته شود چون وقتی هر بخش شروع می‌شود دیگر هیچ زمانی برای وقفه و مکث وجود ندارد.

البته دانستن فرمت آزمون همه‌ی ماجرا نیست. دوباره و دوباره، خیلی تمرین کردم. کتاب Delta’s Key to the TOEFL Test هم خیلی مفید واقع شد چون شامل آموزش و تمرین سوال‌های تکی بود و از کتاب Cambridge Preparation for the TOEFL Test برای کار بر روی مهارت‌های پایه همچون یادداشت‌برداری، خلاصه‌کردن و دوباره‌نویسی استفاده کردم. قسمت جالب تافل این بود که من درواقع هیچ کار خاصی برای تمرین تافل انجام ندادم چون کلی راه هست که آمادگی برای تافل را با زندگی معمول و روزمره من ترکیب کند.

چهار روش استفاده از فعالیت‌های روزانه برای تمرین تافل

  1. گپ زدن با دوستان

برای بخش گفتاری تافل، با دوستم انگلیسی حرف می‌زدم. خیلی ساده سوالاتی از او می‌پرسیدم و به‌نوبت من هم به سوال او پاسخ می‌دادم. بادقت زیاد به هم گوش می‌دادیم و برای رفع ایرادات همدیگر پیشنهاداتی ارائه می‌دادیم. اینکار را شبیه به بازی کرده بودیم و اولین کسی که نمی‌توانست پاسخ بدهد بازنده می‌شد.

  1. رادیو گوش کردن

گوش دادن به شبکه‌ی BBC News کمک‌ام کرد تا مهارت‌های شنیداری‌ام را تقویت کنم. اغلب، کارم فقط گوش دادن نبود بلکه یادداشت هم برمی‌داشتم چون یادداشت‌برداری مهارتی حیاتی برای آزمون تافل است.

  1. نوشتن خاطرات

برای تمرین بخش نوشتاری، در پایان هر روز خودم را مجبور می‌کردم خلاصه‌ای از اتفاقات آن روز را بنویسم. گاهاً برای سرگرمی هم که شده در مورد شخصی می‌نوشتم که از او متنفر بودم.

  1. آماده‌ی خواب شدن

به‌علاوه، برای تمرین بیشتر مهارت‌های شنیداری، وقتی به رخت‌خواب می‌رفتم رادیو گوش می‌کردم و عادت داشتم به چیزهایی گوش کنم که واقعاً تا حد خواب‌آلود شدن حوصله‌ام را سر ببرد.

وقتی خودم را برای تافل آماده می‌کردم متوجه شدم که تافل فقط یک آزمون نیست که باید آنرا پشت سر بگذارید. درواقع معیار سنجشی‌ست که نشان دهد آیا می‌توانید در دانشگاهی انگلیسی‌زبان دوام بیاورید یا نه. هرکدام از چهار بخش نماینده‌ی کارهایی است که درعمل باید انجام دهید. مثل کتابی که باید برای تکلیف درسی بخوانید، گوش دادن به درس استاد به‌منظور یادداشت‌برداری برای یک پروژه، مکالمه با دوستان یا با عجله نوشتن تکالیف درسی.

منظورم این است که به تافل به‌عنوان یک آزمون نگاه نکنید. بلکه آنرا یک روز درسی در دانشگاه در نظر بگیرید. فقط برای کسب نمره‌ی خوب در این آزمون نیست که زبان می‌خوانید بلکه می‌خواهید بر چالشِ تحصیل در یک دانشگاه انگلیسی‌زبان غلبه کنید. وقتی روز اول درس و دانشگاه را به‌راحتی پشت‌سر گذاشتید آن‌وقت می‌بینید که آمادگی‌ها و تمرین‌ها ارزش‌اش را داشت.

البته هنوز هم باید این آزمون را بگذرانید. همه‌ی تلاش‌های‌ من هم با کسب نمره‌ی ۱۱۴جبران شد.

آموزش زبان انگلیسی گلدفیش

 

منبع:

http://blogs.voanews.com/student-union/2012/10/11/why-the-toefl-is-more-important-than-just-one-test-and-how-that-can-help-you-succeed/