فرانسه

در ادامه چند ویژگی آهنگ یا تکیه‌ی صدا در زبان فرانسه را معرفی می‌کنیم که با زبان انگلیسی متفاوت است:

۱. استرس کلمات، همیشه روی آخرین بخش کلمه است.

۲. رایج‌ترین روش برای تاکید روی کلمه‌ای که یک بخش دارد، تغییر تکیه‌ی صدا نیست مثل کاری که در زبان انگلیسی انجام می‌دهیم. در زبان فرانسه، این کار را با تغییر دادن جمله و افزودن ضمایر انجام می‌دهند.

مثلا در زبان انگلیسی عبارت I did it را با تاکید و استرس در کلمه‌ی I ادا می‌کنید تا بر فاعل جمله تاکید داشته باشید ولی در زبان فرانسه برای اینکه روی انجام‌دهنده‌ی کار تاکید داشته باشید شکل جمله را تغییر می‌دهید. مثلا این جمله در زبان فرانسه با تاکید بر فاعل به این شکل خواهد بود: C’est moi qui l’ai fait به جای اینکه بگویید Je l’ai fait.

همچنین یک ساختار رایج دیگر در زبان فرانسه وجود دارد که در آن، کلمه را با ضمیر شخصی آغاز می‌کنند. مثلا جمله‌ی زیر را در نظر بگیرید:

Moi, je pense que…

در این جمله، ضمیر moi برای تاکید بر فاعل جمله استفاده شده است.

۳. در فرانسه‌ی گفتاری، سوال‌ها معمولا با تغییر لحن یک جمله‌ی خبری ساخته می‌شوند. البته در زبان انگلیسی هم گاهی از این روش برای سوالی کردن جملات استفاده می‌شود ولی به اندازه‌ی زبان فرانسه، رایج نیست. مثلا برای پرسیدن این جمله که آیا آماده هستی؟ طبق قواعد گرامر باید این عبارت را استفاده کنید:

Est-ce que tu es prêt?

یا

Es-tu prêt?

ولی در زبان گفتاری فقط با لحن کلام در جمله‌ی T’es prêt که حالت خلاصه‌ شده‌ی Tu es prêt است، سوال ساخته می‌شود.

مثال دیگر اینکه به جای پرسیدن سوالاتی مثل Est-ce que tu as compris یا As-tu compris از ساختار خبری این جمله یعنی T’as compris و تغییر لحن کلام به لحن پرسشی، استفاده می‌شود. در واقع تنها چیزی که باعث ایجاد تفاوت در جمله‌ی خبری و پرسشی می‌شود، تغییر لحن کلام است.

به غیر از تکیه‌ی صدا، جنبه‌های دیگری در تلفظ فرانسوی وجود دارد که با انگلیسی متفاوت است. بعضی از این بخش‌های کلیدی که یادگیری آنها برای انگلیسی‌زبان‌ها سخت است، عبارت‌اند از:

۱. در زبان فرانسه چند حرف صدادار نزل وجود دارد که بسیاری از انگلیسی‌زبان‌ها برای تلفظ آنها مشکل دارند. حروف نزل با استفاده از حفره‌ی بینی تلفظ می‌شوند. این حروف عبارت‌اند از:

  • صدای ɛ̃// که در کلمه‌هایی مثل brin و vin نشیده می‌شود و معمولا در کلمات مختلف با حروف im و in نشان داده می‌شود.
  • صدای / ɑ̃/ در کلماتی مثل lent و quand که در کلمات با حروف an و am، em و en خواهید دید.
  • صدای / ɔ̃/ در کلماتی مثل mon و son که تلفظ حروف on و om است.

همین حروف اگر در بین حروف بی‌صدا قرار بگیرند، دیگر نزل نیستند. مثلا در کلمه‌ی imagination، فقط on انتهایی، نزل است.

۲. حرف p در ترکیب ps در کلماتی مثل psychologie و psychiatre تلفظ می‌شود. برخلاف زبان انگلیسی که حرف p در این موارد، بی‌صدا است.

۳. در زبان فرانسه، واکه‌ی مرکب به لحاظ تئوری وجود ندارد. واکه‌ی مرکب یا مصوت مرکب به واکه‌ای می‌گویند که در هنگام ادای آن، حالت اندام گفتار تغییر می‌کند و به دنبال آن، لرزش‌های فرعی آوا نیز تغییر می‌کند و صدا از یک واکه به واکه‌ی دیگر می‌لغزد طوری که می‌توان آن را مثل دو واکه در نظر گرفت که با هم ترکیب شده و در هجایی واحد، کنار هم قرار گرفته باشند. تلفظ حروف صدادار در زبان فرانسه تغییر نمی‌کند.

۴. تعدادی از کلماتی که اشتباه در تلفظ آنها در بین انگلیسی‌زبان‌ها بسیار رایج است عبارت‌اند از femme، monsieur، damner و condemner.

جالب اینجاست که بیشتر افرادی که این کلمات را اشتباه تلفظ می‌کنند، نمی‌دانند که اشتباه می‌کنند و تصور می‌کنند که تلفظ صحیح کلمه را ادا می‌کنند.

  • حرف صدادار در کلمه‌ی femme با صدای / a/ تلفظ می‌شود درست مثل کلمه‌ی lalala. خود کلمه به شکل / fam/ تلفظ می‌شود و همانطور که می بینید، تلفظ کلمه هیچ تناسبی با املای آن ندارد.
  • بسیاری از انگلیسی‌زبان‌ها کلمه‌ی monsieur را به عنوان ترکیبی از دو کلمه‌ی mon و sieur و جداگانه تلفظ می‌کنند در حالی که این کار، اشتباه است. این کلمه به شکل / məsjø/ تلفظ می‌شود و ترکیب on در کلمه، به عنوان یک حرف صدادار نزل، تلفظ نمی‌شود. جایگزین آن، یک حرف صدادار بی‌رنگ یا شوا (schwa) است که صدای شبیه به آن را در کلماتی مثل le و que می‌شنوید. حرف r در انتهای کلمه نیز تلفظ نمی‌شود.
  • حرف m در کلماتی مثل damner و condamner، تلفظ نمی‌شود. این کلمات به ترتیب به شکل / dane/ و / kɔ̃dane/ تلفظ می‌شوند.

۵. فرانسه‌زبان‌ها، حروف بی‌صدا را بیشتر با نوک زبان ادا می‌کنند و حروف صدادار آنها کنترل‌شده‌تر است. توصیف این مورد، سخت است. هر چقدر که بیشتر با این زبان در تماس باشید، تفاوت‌ها را بهتر درک می‌کنید. اگر نتوانستید تلفظ خود را به تلفظ آنها نزدیک کنید، جای نگرانی نیست. این بخشی از لهجه‌ی شما است و مانع از این نمی‌شود که دیگران حرف زدن شما را متوجه شوند.