آزمون تافل

آزمون تافل، آزمونی ست برای سنجش توانایی افراد برای برقراری ارتباط به زبان انگلیسی که بمنظور سنجش افرادی پایه گذاری شد که زبان انگلیسی را به عنوان زبان خارجی فرا گرفته اند. کسب نمره ای خاص در این آزمون برای تحصیل در بسیاری از دانشگاه های سراسر دنیا یکی از شروط پذیرش محسوب می شود. این آزمون که در سال ۱۹۶۴ برای نخستین بار، بصورت کاغذی یا همان iBT برگزار شد، توانایی افراد را در سه مهارتِ خواندن، شنیداری و ساختار و دستور زبان می سنجد و تاکید بسیار زیادی روی گرامر زبان انگلیسی دارد. نمره ی کسب شده در این آزمون بین ۳۱۰ تا ۶۷۷ متغیر است و نمره‌ ای برای قبولی یا ردی در آن وجود ندارد.
این روند ادامه داشت تا اینکه در سال ۲۰۰۵، آزمون اینترنتی تافل برای اولین بار معرفی شد. این آزمون، بر خلاف نسخه ی کاغذی آن، تمام مهارت‌ های زبانی را اعم از خواندن، شنیداری، گفتاری و نوشتاری را در بر می‌ گیرد و نمره ی کسب شده در آن چیزی بین ۰ الی ۱۲۰ است. در این نوع آزمون، متقاضیان در محل آزمون حضور می یابند و از طریق اینترنت به دادن این امتحان مشغول می شوند.
در حال حاضر هر دو آزمون برگزار می شوند اما آزمون کاغذی جای خود را تا حد بسیار زیادی به آزمون اینترنتی داده است.
آزمون اینترنتی تافل دارای چهار بخش است و نمره ی هر بخش ۳۰ است.
مهارت خواندن:
در این بخش توانایی متقاضی در درک مطلب متون زبان انگلیسی سنجیده می شود. این بخش شامل ۳ الی ۵ متن است و در هر یک باید به ۱۲ الی ۱۴ سوال پاسخ داده شود.
مهارت شنیداری:
هدف آزمون در این بخش سنجش توانایی درک مطلب شنیداری متقاضی ست. در این قسمت، متقاضی به ۴ الی ۶ بخش شنیداری گوش می کند و سپس سوال های مربوط به هر بخش را پاسخ می دهد.
مهارت نوشتاری:
این بخش که شامل ۲ تکلیف نوشتاری است، از آزمون توانایی افراد در نوشتن به زبان انگلیسی را ارزیابی می کند.
مهارت گفتاری:
در این بخش، که همانطور که از نام آن بر می آید هدف ارزیابی قابلیت گفتاری افراد است، متقاضی باید به ۶ سوال پاسخ دهد. صحبت های او توسط میکروفون ضبط می شوند و سپس توسط متخصصین نمره دهی انجام می گیرد.
نمرات آزمون اینترنتی به فاصله ی حدود دو هفته پس از آزمون بصورت اینترنتی اعلام می شوند.